Hayat mutlu olmak icinmis! Benimki mutsuzluguma alismaktan ibaret. Eger hayat olumumuze dogru akan, uzunlugu belirsiz bir irmaksa, bana ait olana hicbir kolun baglanmadigini da soylemeliyim.Yakin, cok yakin bir zamanda, Istanbul'dan bir yozlasma manzarasi. Zenginlerden nefret edenlerin kurdugu tuhaf bir kulup... Babasina benzemek istemeyen Umut... Geride, derinlerde Vahit ve Hayalet! Aci ceken ve aciyi gormeyen kadinlar, erkekler ve diger mahluklar... Gecmis denen buyuk yenilgiler, gelecek denen belirsizlikler ve dik bir mezarlikta yatan karni ac oluler... Zenginler, zenginleri becermiyor, onlarla evleniyorlar iste... Kim kime aciyor bu hayatta? Insan, nasil insan kaliyor?Mehmet Eroglu, buyuk roman evreninde bu defa duyarsizligin bir baska merhalesini, baskalasan medyayi, magazini, buyuk yeryuzu yalanlarini anlatiyor. Acima duygusunun olmadigi bir dunyaya lanetler yagdiriyor. Tiksinme, bulanti, ogurme, terleme, tukuruk, istifra... En iyisi kusmaktir.