ხშირად მიბაძული, მაგრამ არასოდეს განმეორებული იან ვან ეიკი (დაახლ. 1390-1441) რენესანსის ხელოვნებაში წარუშლელი კვალი დატოვა და გზა გაუკაფა მომავალ რეალისტ მხატვრებს. თავისი უპრეცედენტო სიზუსტითა და ფერების ოსტატური გამოყენებით, „არნოლფინების წყვილის პორტრეტი“, რომელიც ახალგაზრდა წყვილის ქორწინებას ასახავს, ამ ფლამანდიელი ფერმწერისა და ადრეული ნიდერლანდური სკოლის ლიდერის უდიდესი ოსტატობის დასტურია. ვან ეიკი ხატავდა როგორც საერო, ისე რელიგიურ თემებს. იგი ხაზს უსვამდა ნატურალიზმსა და რეალიზმს, რაც ორგანულად აკავშირებდა XV საუკუნის ყოველდღიურობას პოეტურ, ზეციურ გარემოსთან. ზეთის საღებავებით მუშაობისას მან განაახლა ეს ტექნიკა, რამაც მას ფერების განსაკუთრებული ინტენსივობისა და სიღრმის მიღწევის საშუალება მისცა.

გაყევით ხელოვანის შთამბეჭდავ შემოქმედებას ამ მყარყდიან გამოცემაში, რომელიც მოიცავს მის საკურთხევლებს, რელიგიურ ფიგურებსა და შეკვეთილ პორტრეტებს. წიგნში წარმოდგენილია ისეთი შედევრების გადიდებული დეტალები და სიღრმისეული ანალიზი, როგორიცაა „გენტის საკურთხეველი“. ეს პუბლიკაცია ასევე გთავაზობთ ვან ეიკის შემოქმედების ქრონოლოგიას, მათ შორის მისი სახელოსნოს ნამუშევრებს, რომლებიც მისი გარდაცვალების შემდეგაც იქმნებოდა.