„შენ ხარ დანა, რომელსაც საკუთარ თავში ვატრიალებ“

ფრანც კაფკას წერილები თავისი ერთდროული მუზის, მილენა იესენსკასადმი — ინტიმური სარკმელი მეოცე საუკუნის ყველაზე წინასწარმეტყველური და მნიშვნელოვანი მწერლის სურვილებსა და იმედებში.

კაფკამ მილენა იესენსკა პირველად 1920 წელს გაიცნო, როდესაც ქალი მის ადრეულ მოკლე პროზას ჩეხურ ენაზე თარგმნიდა. მათი ურთიერთობა სწრაფად გადაიზარდა ღრმა მიჯაჭვულობაში. კაფკას მის მიმართ იმდენად დიდი გრძნობა ჰქონდა, რომ საკუთარი დღიურებიც კი აჩვენა და ამით მას თავისი გული და სინდისი გადაუშალა.

მიუხედავად იმისა, რომ მილენას „ცხოვრების ნიჭი“ ხანდახან კაფკას ახალ სიცოცხლეს შთაბერავდა ხოლმე, საბოლოოდ ამან იგი მაინც გამოფიტა და მათი ურთიერთობა ორ წელზე ცოტა მეტხანს გაგრძელდა. 1924 წელს კაფკა ვენის მახლობლად, სანატორიუმში გარდაიცვალა, მილენა კი 1944 წელს ნაცისტების ხელში დაიღუპა. ამ წერილებმა შემოგვინახა მათი ურთიერთობის ამაღელვებელი მატიანე.