„Georgian Portraits“ (ქართული პორტრეტები) ასახავს ყოველდღიურ ცხოვრებას საქართველოს რესპუბლიკაში 2003 წლის ვარდების რევოლუციის მომდევნო ათწლეულში. ბოლოდროინდელი ანთროპოლოგიური კვლევები მხარს უჭერს 'შემდგომი სიცოცხლის“ , როგორც ანალიტიკური ცნების გამოყენებას, რომლის მეშვეობითაც შესაძლებელია სოციალურ-პოლიტიკური ცვლილებების პროცესების გაგება. პორტრეტების სერიაზე დაყრდნობით, მარტინ დემანტ ფრედერიკსენი და კატრინ ბენდტსენ გოტფრედსენი იყენებენ სოციალური შემდგომი სიცოცხლის თეორიას თანამედროვე საქართველოს ფორმირებაში რევოლუციის როლის გამოსაკვლევად. წიგნს მნიშვნელოვანი წვლილი შეაქვს პოლიტიკური რეფორმების შემდგომი პერიოდის ცხოვრების უფრო ღრმად გააზრებაში; იგი აღწერს ქართველი მოსახლეობის იმედებს, მაგრამ ასევე პოლიტიკური იმედგაცრუების შემდგომ დაბრუნებას, რამაც, თავის დროზე, ისინი რევოლუციამდე მიიყვანა.