ახალგაზრდა კაცის მტკივნეული და მომხიბლავი ისტორია, რომელიც მოქცეულია ჩრდილოეთ იაპონური არისტოკრატიული ოჯახის ტრადიციების დაშლასა და დასავლური იდეების გავლენას შორის.

საკუთარი თავის წარუმატებლად დახატვით, ოსამუ დაზაის „აღარ კაცის“ პროტაგონისტი მოგვითხრობს ერთი შეხედვით ნორმალურ ცხოვრებაზე, თუნდაც მაშინ, როდესაც ის საკუთარ თავს ადამიანების გაგების უუნაროდ გრძნობს. ობა იოზოს მცდელობები, შეურიგდეს მის გარშემო არსებულ სამყაროს, იწყება ადრეულ ბავშვობაში, გრძელდება საშუალო სკოლაში, სადაც ის ხდება „კლოუნი“ საკუთარი გაუცხოების შესანიღბად, და საბოლოოდ მიდის ზრდასრულ ასაკში თვითმკვლელობის წარუმატებელ მცდელობამდე. სენტიმენტალურობის გარეშე, ის იწერს ცხოვრების შემთხვევით სისასტიკეებს და ადამიანური კავშირისა და სინაზის მის წარმავალ მომენტებს.