ადრეული ბავშვობიდან მოყოლებული, იმ პერიოდის დასასრულამდე, რომელსაც თავად „სასიყვარულო კარიერას“ უწოდებს, ვიქტორიანული ეპოქის ავანტიურისტი — ცნობილი მხოლოდ როგორც „უოლტერი“ — აღწერს სექსუალური თავგადასავლების გრანდიოზულ ეპოპეას; ეს ისტორია მოიცავს ასობით სექსუალურ კავშირს ძიძებთან, მეძავებთან, ბიძაშვილებთან, მსახიობ ქალებთან, მუშებთან და სხვის ცოლებთან. სექსუალური გამოცდილების ფართო სპექტრის აღწერისას უოლტერი გვიზიარებს „მრავალფეროვან სიამოვნებებს... ნორმალურ თუ არანორმალურ ახირებებსა და ფანტაზიებს“, საუბრობს სექსუალურ ძალადობაზე, ფეტიშებზე და — რაც გასაკვირია — ზოგჯერ სიყვარულზეც კი. მრავალი თავგადასავლიდან იგი უმნიშვნელოვანეს გაკვეთილს ითვისებს: „ადამიანური ბუნების შესახებ ზედმეტი ცოდნა არ არსებობს“. მკაცრი შეზღუდვებისა და გარეგნული წესიერების შენარჩუნების აუცილებლობით გამორჩეულ ეპოქაში, წიგნი „ჩემი საიდუმლო ცხოვრება“ (My Secret Life) ვიქტორიანული ყოფის ფარულ მხარეს წარმოგვიდგენს — იმ ურთიერთობებს, რომლებიც სახლის „ზედა“ და „ქვედა“ სართულებს შორის (ანუ სხვადასხვა სოციალურ ფენას შორის) ვითარდებოდა და სადაც არაფერი იყო „წესიერი“ — ან, პირიქით, აკრძალული. ეს მნიშვნელოვანი ნაწარმოები, რომელიც პირველად ლონდონში, დაახლოებით 1900 წელს გამოქვეყნდა, ახლებურად წარმოაჩენს იმ საზოგადოების რთულ სექსუალურ დინამიკას, რომელიც მკაცრად იყო დაყოფილი მდიდრებად და ღარიბებად, მამაკაცებად და ქალებად, გარყვნილებად და უმანკოებად. ჯეიმს კინკეიდის მიერ შემოკლებულ ვერსიაში უოლტერი და მისი სამყარო ახალი და ხშირად მოულოდნელი კუთხით, მკაფიოდ და ცოცხლად არის წარმოჩენილი.