როდ აილენდში, ნიუპორტში, მშვენიერი დღეა, როდესაც ფიბი სტოუნი დიდებულ სასტუმრო „კორნუოლ ინში“ ჩადის. მას მწვანე კაბა და ოქროსფერი მაღალქუსლიანი ფეხსაცმელი აცვია, ბარგი არ აქვს და სრულიად მარტო მოგზაურობს. სასტუმროს ფოიეში ყველა მას ქორწილის სტუმრად მიიჩნევს, თუმცა სინამდვილეში ფიბი ერთადერთი სტუმარია, რომელიც სასტუმროში გამართული გრანდიოზული ქორწილის გამო არ ჩამოსულა.

ფიბი წლების განმავლობაში ოცნებობდა ამ ადგილას სტუმრობაზე. მას სურდა, ქმართან ერთად ხამანწკები გაესინჯა და მზის ჩასვლისას იალქნიანი ნავით ესეირნა. ახლა კი ქმრის გარეშეა, ცხოვრების უმძიმეს პერიოდს გადის და გადაწყვეტილი აქვს, საკუთარ თავს უკანასკნელი მდიდრული სიამოვნება მიანიჭოს.

ამასობაში პატარძალმა ქორწილის შაბათ-კვირის ყველა დეტალი და შესაძლო გაუთვალისწინებელი შემთხვევა გაითვალისწინა — გარდა, რა თქმა უნდა, ფიბისა და მისი გეგმებისა. ამიტომ კიდევ უფრო გასაკვირია, რომ ეს ორი ქალი ერთმანეთს გულს უშლის და საკუთარ საიდუმლოებებს უზიარებს.

ზოგჯერ აბსურდულად სასაცილო, ზოგჯერ კი გულამდე შემძვრელი და ნაზი, ელისონ ესპახის რომანი „ქორწილის სტუმრები“ (The Wedding People) საბოლოოდ გვთავაზობს ღრმა და ემოციურ ხედვას იმ მოულოდნელ, მიხვეულ-მოხვეულ გზებზე, რომლებმაც შეიძლება ისეთ ადგილებამდე მიგვიყვანოს, რომელთა არსებობაც კი ვერ წარმოგვედგინა. ეს არის ამბავი იმ შემთხვევითი შეხვედრების შესახებაც, რომლებსაც ზოგჯერ ჩვენი ცხოვრების მიმართულების შესაცვლელად ვხვდებით.