სინოფსისი

„სირანო დე ბერჟერაკი“ ერთ-ერთ უდიდეს დრამატულ ნაწარმოებად ითვლება. იგი მოგვითხრობს მჭევრმეტყველ ჯარისკაცზე, რომლის არამიმზიდველი გარეგნობა საყვარელი ქალის გულის მოგებაში ხელს უშლის. ამიტომ იგი თავისი სიყვარულის გამოსახატავად სიმპათიურ, თუმცა გონებაშეზღუდულ მეტოქეს ეხმარება და მის ნაცვლად საუბრობს.

„სირანო დე ბერჟერაკს“ თანამედროვე თეატრში განსაკუთრებული ადგილი უკავია. ედმონ როსტანის ეს შედევრი შეგნებულად უარყოფს რეალიზმსა და თანამედროვე აქტუალურ თემებს და მკითხველსა თუ მაყურებელს დროითა და სულისკვეთებით უფრო ადრეულ ეპოქაში — თავგადასავლების, გმირობისა და ამაღლებული იდეალების სამყაროში აბრუნებს.

ნაწარმოების დიდებული გმირი, სირანო, სულით კეთილშობილი, თუმცა გარეგნობით უჩვეულო და არასახარბიელო ადამიანია. იგი მამაცი გასკონიელი ჯარისკაცი, ბრწყინვალე იუმორისა და მახვილგონიერების მქონე პიროვნება და ამავე დროს მორცხვი შეყვარებულია. მისი ხასიათი მრავალფეროვანი და წინააღმდეგობრივია — იგი ერთდროულად კომიკური, გმირული და ტრაგიკული პერსონაჟია. სწორედ ამიტომ სირანოს როლი მსახიობისთვის ერთ-ერთ ყველაზე რთულ და საინტერესო გამოწვევად ითვლება.

პირველი წარმოდგენიდან დღემდე „სირანო დე ბერჟერაკი“ სცენაზე განსაკუთრებული წარმატებით სარგებლობს. მოქმედების შეუნელებელი ტემპი და ენის გამორჩეული მელოდიურობა ერთნაირად ხიბლავს როგორც კრიტიკოსებს, ისე მაყურებელს.

ეს შესანიშნავი თარგმანი ფრანგული რომანტიკული ტრადიციის ერთ-ერთი უდიდესი გამარჯვებაა. ფრანგი კრიტიკოსის, ლემეტრის, სიტყვებით, ნაწარმოები „აგრძელებს, აერთიანებს და ერთმანეთს უხამებს კომიკური ფანტაზიისა და ზნეობრივი მშვენიერების სამ საუკუნეს“.

მთარგმნელი: ლოუელ ბეირი (Lowell Bair)

შესავალი: ეტილ ლოუსონი (Eteel Lawson)

ბოლოსიტყვაობა: სინტია ბ. კერი (Cynthia B. Kerr)