ამ მდიდარ და მომხიბლავ ისტორიულ ნაშრომში ჯონ ღაზვინიანი (John Ghazvinian) ორ ქვეყანას შორის ურთიერთობების რთულ ისტორიას XVIII საუკუნის სპარსეთის იმპერიამდე მიჰყვება. იმდროინდელი სპარსეთი თომას ჯეფერსონისა და ჯონ კვინსი ადამსის დიდ აღფრთოვანებას იწვევდა, ხოლო ირანელები ამერიკას საკუთარი სახელმწიფო მმართველობის მოდელად მიიჩნევდნენ, რომლისთვისაც სურდათ მიებაძათ.

წლების განმავლობაში შეერთებულ შტატებსა და ირანში საარქივო კვლევების ჩატარების საფუძველზე, მათ შორის ირანის სამთავრობო არქივებზე წვდომით, რომლებიც დასავლელი მკვლევრებისთვის იშვიათად არის ხელმისაწვდომი, ირანული წარმოშობის, ოქსფორდში განათლებამიღებული ისტორიკოსი მკითხველს აშშ-სა და ირანს შორის ურთიერთობების ოთხ სეზონს აცნობს: ურთიერთაღტაცებისა და ინტერესის გაზაფხულს; ადრეული ურთიერთობების ზაფხულს; მჭიდრო სტრატეგიული კავშირების შემოდგომას; და ურთიერთსიძულვილის ხანგრძლივ, ბნელ ზამთარს.

ღაზვინიანი ნათლად გვიჩვენებს, სად, როგორ და როდის შეიცვალა ყველაფერი უარესობისკენ. წიგნი „ამერიკა და ირანი“ (America and Iran) ხსნის, თუ რატომ იქცნენ ორი ქვეყანა, რომლებიც ერთ დროს ერთმანეთის მიმართ გულწრფელ აღფრთოვანებას გამოხატავდნენ, შეურიგებელ მტრებად — და რატომ არ იყო აუცილებელი, მოვლენები ამგვარად განვითარებულიყო.