„დედა ხის პოვნა“ გვახსენებს, რომ სამყარო ისტორიების ქსელია, რომელიც ერთმანეთთან გვაკავშირებს. ეს წიგნი მოგვითხრობს ხეებზე, სოკოებზე, ნიადაგსა და დათვებზე — და ადამიანზე, რომელიც ამ სამყაროს საუბარს ყურს უგდებს. პირადი ისტორიების, მეცნიერული აღმოჩენებისა და ტყის ცხოვრების შესახებ გასაოცარი ცნობების შერწყმა ამ წიგნს მართლაც შთამბეჭდავ ნაწარმოებად აქცევს.

— რობინ უოლ კიმერერი, წიგნის Braiding Sweetgrass ავტორი

სიუზან სიმარდი მცენარეთა კომუნიკაციისა და ინტელექტის კვლევის ერთ-ერთი პიონერია. მისი TED გამოსვლები მსოფლიოს მასშტაბით 10 მილიონზე მეტჯერ ნახეს.

თავის პირველ წიგნში, რომელიც ახლა უკვე ქაღალდის ყდითაც არის ხელმისაწვდომი, სიმარდი მკითხველს ხეების ინტიმურ სამყაროში გვიხმობს და ნათლად გვიხსნის მნიშვნელოვან ჭეშმარიტებებს: ხეები მხოლოდ მერქნისა და ქაღალდის ნედლეულის წყაროები არ არიან — ისინი რთული, ურთიერთდამოკიდებული სიცოცხლის წრის ნაწილია. ტყეები სოციალური და თანამშრომლობითი ცოცხალი სისტემებია, რომელთა ხეებიც მიწისქვეშა ქსელებით არიან დაკავშირებული. ამ ქსელების მეშვეობით ისინი ერთმანეთს უზიარებენ ინფორმაციას თავიანთი მდგომარეობისა და მოწყვლადობის შესახებ და ქმნიან ერთიან საზოგადოებას, რომელიც გარკვეულწილად ჩვენსას ჰგავს.

სიმარდი შთამაგონებელი, ნათელი და ყველასთვის გასაგები ენით გვიყვება, როგორ განვითარდნენ ხეები, რომლებიც ასობით წლის განმავლობაში ერთმანეთის გვერდით ცხოვრობენ; როგორ სწავლობენ და ეგუებიან გარემოს, ცნობენ მეზობელ ხეებს, ეჯიბრებიან ერთმანეთს და ამავდროულად თანამშრომლობენ გასაოცარი სირთულითა და დახვეწილობით. ეს თვისებები ხშირად ადამიანის ინტელექტთან ასოცირდება და სამოქალაქო საზოგადოების საფუძვლადაც მიიჩნევა. ამ ყველაფრის ცენტრში კი დგანან დედა ხეები — იდუმალი და ძლიერი არსებები, რომლებიც გარშემო მყოფ ხეებს ერთმანეთთან აკავშირებენ და სიცოცხლის შენარჩუნებაში ეხმარებიან.

სიმარდი საკუთარ ცხოვრებაზეც გვიყვება. იგი ბრიტანეთის კოლუმბიის წვიმიან ტყეებში, ხე-ტყის მოპოვებასთან დაკავშირებულ გარემოში დაიბადა და გაიზარდა. ბავშვობაში ტყეში ხეებს სწავლობდა, მათ აღრიცხავდა და თანდათან ისწავლა მათი სიყვარული და პატივისცემა.

როდესაც ავტორი თავისი სამეცნიერო ძიების გზას გვიზიარებს, ამავე დროს საკუთარ პირად მოგზაურობასაც გვიყვება. მისი ისტორია გვაგებინებს, რამდენად ღრმად არის ადამიანური ბუნების ნაწილი სამეცნიერო კვლევა და რომ ის მხოლოდ მონაცემებისა და ტექნოლოგიების ერთობლიობა არ არის — ის საკუთარი თავის, ჩვენი არსისა და სამყაროში ჩვენი ადგილის შეცნობასაც ემსახურება.