1929 წელს იოსებ სტალინმა, რომელსაც უკვე მოპოვებული ჰქონდა დიქტატორული ძალაუფლება უზარმაზარ საბჭოთა იმპერიაზე, ოფიციალურად გასცა ბრძანება მსოფლიოში უდიდესი გლეხური მეურნეობის სისტემური გარდაქმნის შესახებ „სოციალისტურ მოდერნიზაციად“, რაც კოლექტივიზაციის სახელით იყო ცნობილი — და ეს ყოველგვარი ფასის მიუხედავად უნდა განხორციელებულიყო.

რა დაუჯდა ქვეყანას ეს პროცესი და რა მეთოდები გამოიყენა სტალინმა მის განსახორციელებლად — ამან ძირეულად და ხანგრძლივად შეცვალა როგორც ქვეყანა, ისე მისი მმართველი. დიქტატურის შექმნამ და მართვამ, ასობით მილიონი ადამიანის სიცოცხლესა და სიკვდილზე ძალაუფლების მოპოვებამ, სტალინი იმ უჩვეულო და შემზარავ ფიგურად აქცია, როგორიც ის გახდა. სტივენ კოტკინის წიგნი „სტალინი: ჰიტლერის მოლოდინში, 1929–1941“ მოგვითხრობს, თუ როგორ ჩამოაყალიბა პოლიტიკურმა სისტემამ უპრეცედენტო პიროვნება და, პირიქით, როგორ მოახდინა ამ პიროვნებამ გავლენა თავად სისტემაზე.

დაახლოებით 120 მილიონი გლეხის საყოველთაო კოლექტივიზაციამ იძულების უკიდურესად სასტიკი ზომების გამოყენება მოითხოვა — ისეთებისა, რომლებიც რუსეთისთვისაც კი უჩვეულოდ მკაცრი იყო. შედეგად გამოწვეულმა მასობრივმა შიმშილმა პარტიის შიგნით კრიტიკა გამოიწვია, მათ შორის იმ კომუნისტების მხრიდანაც, რომლებიც კაპიტალიზმის აღმოფხვრას ემხრობოდნენ. მაგრამ სტალინი უკან არ იხევდა. 1934 წლისთვის, როდესაც საბჭოთა კავშირში მდგომარეობა დასტაბილურდა და სოციალიზმი სოფლად დამკვიდრდა, მისი შთამბეჭდავი ანტიკაპიტალისტური წარმატება ყველა მხრიდან ქებას იმსახურებდა. სტალინს კი არაფერი დავიწყებია და არავისთვის არაფერი უპატიებია. ამას შემზარავი შედეგები მოჰყვა, რადგან ის ცდილობდა სახელმწიფოს განმტკიცებას და საკუთარი თავის მსგავსი ამბიციური, ახალგაზრდა ადამიანებისგან შემდგარი ახალი ელიტის შექმნას. სტალინის აკვიატებებმა მას თითქმის მილიონი ადამიანის სიკვდილით დასჯისკენ უბიძგა. მსხვერპლთა შორის იყვნენ სამხედრო ხელმძღვანელები, დიპლომატიური და სადაზვერვო სამსახურების წარმომადგენლები და კულტურის სფეროს უამრავი გამორჩეული მოღვაწე.

მიუხედავად იმისა, რომ სტალინმა დიდი სახელმწიფო კვლავ ძლიერ ძალად აქცია და მძლავრი ინდუსტრიული სამხედრო მანქანა შექმნა, საბჭოთა კავშირი ფაქტობრივად მარტო იყო დარჩენილი და მის გარშემო მტრებად აღქმული სახელმწიფოები იმყოფებოდნენ. უსაფრთხოების ძიებამ საბჭოთა კომუნიზმი ნაცისტურ გერმანიასთან შოკისმომგვრელ და ერთი შეხედვით წარმოუდგენელ შეთანხმებამდე მიიყვანა. თუმცა ეს გარიგება ისე არ განვითარდა, როგორც თავდაპირველად იყო ჩაფიქრებული. სტალინისა და ჰიტლერის ცხოვრება და მათი დიქტატორული რეჟიმების ბედი სულ უფრო მეტად უახლოვდებოდა გარდაუვალ შეჯახებას, მაშინ როდესაც მთელი მსოფლიო გაურკვევლობისა და საფრთხის წინაშე იდგა.

„სტალინი: ჰიტლერის მოლოდინში, 1929–1941“ მსოფლიო ისტორიის იმ უმნიშვნელოვანესი პერიოდის აღწერაა, როდესაც მსოფლიო თავისი ისტორიის ერთ-ერთი ყველაზე საბედისწერო მომენტისკენ მიემართებოდა — მოვლენები კი სტალინის ძალაუფლების ცენტრიდან არის დანახული. ეს წიგნი ისტორიული კვლევისა და ბიოგრაფიული ხელოვნების ერთ-ერთი გამორჩეული მიღწევაა.