1985 წელს, „ამერიკელი ფსიქოპატის“ (American Psycho) გამოქვეყნებამდე რამდენიმე წლით ადრე, ბრეტ ისტონ ელისმა თავისი სადებიუტო რომანით — „ნულზე ნაკლები“ (Less Than Zero) — მსოფლიო შეძრა, გააოგნა და შოკში ჩააგდო.

ამ საკულტო რომანის გამოცემის 40 წლის იუბილესადმი მიძღვნილი სპეციალური ვერსია შეიცავს შესავალს რეიჩელ კუშნერისგან — ბუკერის პრემიის ნომინანტი ავტორისგან, რომლის წიგნებსაც წარმოადგენს Creation Lake და The Mars Room.

„შეუჩერებელი... ავტორის უნაკლო თხრობითი ტემპი კლეის ცხოვრების ყოველდღიურ ერთფეროვნებას ისე გადმოსცემს, რომ ერთდროულად ზიზღსაც იწვევს ჩემში და გულსაც მტკენს.“ — ოტესა მოშფეგი, წიგნის My Year of Rest and Relaxation ავტორი.

თვრამეტი წლის კლეი საშობაო არდადეგებზე ლოს-ანჯელესში ბრუნდება, კოლეჯში პირველი სემესტრის დასრულების შემდეგ.

კლეი სამი რამით ხასიათდება: მდიდარია, მოწყენილია და ნარკოტიკული თრობისკენ ისწრაფვის.

პრივილეგიებისა და შეუზღუდავი სიამოვნების სამყაროსთან ხელახლა შეგუებისას კლეი კვლავ ეშვება კალიფორნიული ცხოვრების ჰედონიზმსა და მორალურ გახრწნილებაში.

საზარელი სისასტიკის დაუნდობელი სცენებით გაჯერებული „ნულზე ნაკლები“ დაუფარავი და შეუბრალებელი პორტრეტია დაკარგული თაობისა, რომელიც არსებული სამყაროს წინააღმდეგ აჯანყდა.

რომანი მაშინ გამოიცა, როდესაც ავტორი სულ რაღაც ოცდაერთი წლის იყო. „ნულზე ნაკლებმა“ 1980-იანი წლების ლოს-ანჯელესის გადაჭარბებული ფუფუნებისა და სულიერი სიცარიელის კულტურას დაუნდობელი სარკე მიუშვირა და ბრეტ ისტონ ელისი ლიტერატურულ სენსაციად აქცია.

„მომხმარებლურ საზოგადოებაში დამალული სიცარიელის ერთ-ერთი ყველაზე ზუსტი და შთამბეჭდავი მემატიანე.“ — The Guardian

„სასიკვდილოდ სერიოზული სოციალური სატირა, რომელიც მასობრივი ლიტერატურის ჟანრულ ნაწარმოებად არის შენიღბული.“ — Esquire

„ის ლიტერატურული მემკვიდრეობისადმი ერთგულების ნიმუშია და თავის სულიერ წინაპრებად ერნესტ ჰემინგუეის, ფ. სკოტ ფიცჯერალდს, ნათანაილ უესტსა და ჯოან დიდიონს მიიჩნევს.“ — The Washington Post