„რა სასიამოვნო საკითხავია, რა საოცრად მომხიბვლელი, თბილი და იუმორით სავსე რომანია. ... [ბერლინსკიმ] სიღრმისეულად გააანალიზა ბნელი თემა და მისი წაკითხვა ნამდვილ სიამოვნებად აქცია.“ — კონსტანს გრეიდი, Vox

„რომანის „მონა როლს თამაშობს“ მოგზაურობა გამჭრიახი და გასართობი მრავალფეროვნებით გამოირჩევა.“ — ლორა კოლინზ-ჰიუზი, The New York Times

„განსაცვიფრებლად ბრწყინვალე და შავბნელად იუმორისტული.“ — ენ ლევინი, Associated Press

„შექსპირის შესახებ რაფსოდიული და შემეცნებითი, ყოველ გვერდზე სავსე მხიარულებით — მიშა ბერლინსკის „მონა როლს თამაშობს“ 2025 წლის ერთ-ერთი პირველი ლიტერატურული სასიამოვნო აღმოჩენაა.“ — მარიონ ვინიკი, Minneapolis Star-Tribune

„გონებამახვილი და შინაარსობრივად ღრმა. ... ბერლინსკი ამ ბრწყინვალე შესრულებისთვის ფეხზე წამოდგომით აპლოდისმენტებს იმსახურებს.“ — Publishers Weekly

ცნობილი თეატრის მსახიობი მონა ზაჰიდი მადლიერების დღის დილას იღვიძებს და მანჰეტენზე მდებარე საკუთარ ბინაში შეკრებილი სტუმრების ხმაურს აწყდება. ამავე დროს, მას შიშისა და შფოთვის ტალღა ეუფლება: მისი ქმრის ოჯახის წევრები საძინებლის კარს მიღმა იმყოფებიან; მეუღლესთან კვლავ უთანხმოება აქვს; სულ რამდენიმე კვირაში კი შექსპირის კლეოპატრას როლის რეპეტიციებს უნდა შეუდგეს — ეს თეატრში ერთ-ერთი ყველაზე რთული როლია.

იმპულსური გადაწყვეტილებით, მონა კარისკენ გარბის და თან ოჯახის ძაღლიც მიჰყავს. მისი სუსტი გამართლება ასეთია: „ოხ, ოხრახუში დამრჩა!“ ის მიდის თავის გაუცხოებულ მენტორთან, მილტონ კაცთან, რომელიც ცოტა ხნის წინ იძულებული გახდა დაეტოვებინა მის მიერ დაარსებული ლეგენდარული თეატრალური დასი სექსუალური გადაცდომების ბრალდებების გამო.

მონას გაქცევა ერთ ღამეს გაგრძელებულ თავგადასავლად იქცევა, რომელიც მას პირისპირ ახვედრებს საკუთარ წარსულთან, შემოქმედებით ძალასთან და მის საზღვრებთან, საბოლოოდ კი — ყველა იმ ადამიანთან, ვინც ოდესმე ჰყვარებია.

მიმზიდველი, ადვილად საკითხავი და ამავდროულად რთულად აგებული რომანი „მონა როლს თამაშობს“ ერთდროულად სახალისო, სევდიანი და ბრძნულია. ეს არის ნაწარმოები მსახიობობაზე და სიმართლის თქმაზე, იმ როლებზე, რომლებსაც ყოველდღიურ ცხოვრებაში ვირგებთ, რათა დღეები გავიტანოთ, და იმ დიდ როლებზე, რომლებიც ცხოვრებას გვასწავლის.