არამხატვრული ლიტერატურა
The Happiest Man on Earth
ჰოლოკოსტის გადარჩენილმა ედი იაკუმ საკუთარ თავს პირობა მისცა, რომ ყოველდღე გაიღიმებდა. მას სჯეროდა, რომ „ყველაზე ბედნიერი ადამიანი დედამიწაზე“ იყო. თავის შთამაგონებელ მემუარებში მან პატივი მიაგო მათ ხსოვნას, ვინც დაკარგა — საკუთარი ისტორიის მოყოლითა და ცხოვრებისეული სიბრძნის გაზიარებით.
„ედიმ ბოროტებას თვალებში შეხედა და მას სიხარულითა და სიკეთით დაუპირისპირდა... მისი ცხოვრებისეული ფილოსოფია სიცოცხლის სიყვარულს გვინერგავს.“ — Daily Express
ცხოვრება შეიძლება მშვენიერი იყოს, თუ თავად გახდი მას ასეთად. ეს შენზეა დამოკიდებული.
ედი იაკუ ყოველთვის საკუთარ თავს პირველ რიგში გერმანელად, ხოლო შემდეგ ებრაელად მიიჩნევდა. ის ამაყობდა თავისი ქვეყნით. თუმცა ყველაფერი შეიცვალა 1938 წლის ნოემბერში, როდესაც სცემეს, დააპატიმრეს და საკონცენტრაციო ბანაკში გადაიყვანეს.
მომდევნო შვიდი წლის განმავლობაში ედი ყოველდღიურად წარმოუდგენელ საშინელებებს აწყდებოდა — ჯერ ბუხენვალდის, შემდეგ ოსვენციმის საკონცენტრაციო ბანაკებში, ბოლოს კი ნაცისტების მიერ მოწყობილ სასიკვდილო მარშზე. მან დაკარგა ოჯახი, მეგობრები და სამშობლო.
„ყველაზე ბედნიერი ადამიანი დედამიწაზე“ (The Happiest Man on Earth) არის ძლიერი, გულსატკენი და საბოლოოდ იმედით სავსე მემუარი, რომელიც გვიჩვენებს, როგორ შეიძლება ბედნიერების პოვნა ყველაზე ბნელ დროშიც კი.
„ედი იაკუ არასდროს შემხვედრია, მაგრამ მისი წიგნის წაკითხვის შემდეგ ისეთი შეგრძნება მაქვს, თითქოს ახალი მეგობარი შევიძინე... ეს მართლაც მშვენიერი წიგნია, დაწერილი საოცარი ადამიანის მიერ.“ — The Daily Telegraph







