მის არსებაში გადაჭარბებული ნაღველი და თავმდაბლობა გამკრთალიყო. მაგრამ ამ ნიღბის მიღმა მამაკაცი მაინც გრძნობდა მძლავრად დატყვევებული ამპარტავნების ნათებას. ქალი ანემიით იყო დაღდასმული. მისი უსიცოცხლო, ბრტყელი მკერდი ვერ აანთებდა ვნების კოცონს. და მაინც, ის აფრქვევდა უცნაურ, ავადმყოფურ მაგნიტიზმს — ალბათ იმიტომ, რომ მისგან ტანჯვის, უიმედობისა და სნეულების აურა მოდიოდა.

კონკარნოს ნისლიან სანაპიროზე ღვინის ადგილობრივ ვაჭარს ტყვია დაახალეს. მეგრე მალევე ხვდება, რომ დათრგუნული ოფიციანტი, ემა, საბედისწერო საიდუმლოს მალავს, ხოლო ქალაქის ქუჩებში მოჩვენებასავით მოხეტიალე ყვითელი ძაღლი ამ იდუმალი დანაშაულის მთავარი კოდია.