ხარების ბრძოლის ისტორიისა და გრანდიოზულობის ამსახველი მომნუსხველი ნაშრომი, „სიკვდილი ნაშუადღევს“, ამავდროულად წარმოადგენს ღრმა ფიქრს სიმხდალისა და მამაცობის, სპორტისა და ტრაგედიის ბუნებაზე, რასაც მთელ სიგრძეზე აცოცხლებს ჰემინგუეის მძაფრი კომენტარები ცხოვრებასა და ლიტერატურაზე.

მისი თვალით დანახული ხარების ბრძოლა ხდება ხელოვნება, მდიდრულად ქორეოგრაფიული ბალეტი, რომლის შემსრულებლებიც მერყეობენ მოუქნელი მოყვარულებიდან დიდებული გრაციოზულობისა და ეშმაკობის მქონე ოსტატებამდე.