ქართული არამხატვრული ლიტერურა
მოგონებების მატარებელი
წიგნს „მოგონებების მატარებელი“ პატი სმითმა „ჩემი ცხოვრების საგზაო რუკა“ უწოდა.
ლეგენდარული არტისტი, „უბრალოდ, ბავშვების“ ავტორი თავის დაუვიწყარ ოდისეას მსოფლიოში მიმობნეული კაფეებისა და აჩრდილთა სამყოფლის პრიზმიდან მოგვითხრობს – იმ ადგილებიდან, რომლებსაც საქმიანობისას ოდესმე სწვევია.
„მოგონებების მატარებლის“ პირველი სადგური ნიუ-იორკის გრინვიჩ-ვილიჯის პატარა კაფეა, სადაც სმითი დილაობით ყავას შეექცევა და ფიქრობს სამყაროზე – ისეთზე, როგორიც ის დღესაა და როგორიც ოდესღაც იყო. უბის წიგნაკში თავმოყრილ აზრთა ნაკადი სიზმრისა და სინამდვილის, წარსულისა და აწმყოს საზღვრებს შლის და შთაგონების წყაროთა ჰორიზონტისკენ მიგვაქანებს. ავტორი გვამოგზაურებს მექსიკაში, ბერლინში, როკაუეი-ბიჩზე – ბუნგალოში, რომელიც სმითმა ცოტა ხნით ადრე შეიძინა, სანამ გრიგალი „სენდი“ ზღვისპირეთს თავს დაატყდებოდა; დროდადრო ჟენეს, პლათის, რემბოსა და მიშიმას საფლავებისკენ მიგვიძღვება. გზადაგზა სმითი მწერლის ხელობასა და შემოქმედებით პროცესს იკვლევს; იგონებს მიჩიგანში გატარებულ წლებსა და მეუღლეს, რომლის გარდაცვალებამაც ავტორს მოუშუშებელი იარა დაუტოვა. სასოწარკვეთაში ჩაწნულ იმედს კი თავისი საყვარელი „პოლაროიდის“ კადრებით ასურათებს.
„მოგონებების მატარებელი“ – ეს არის სულის შემძვრელი წიგნი არაფერსა და ყველაფერზე, – მოგზაურობაზე, დეტექტიურ სერიალებზე, ლიტერატურასა და ყავაზე, – რომელიც დღევანდელობის ერთ-ერთმა გამორჩეულმა ხელოვანმა მკითხველს აჩუქა.







