ერთხელ, როცა დიდი დეპრესია მქონდა, ხელში მიშელ უელბეკის წიგნი მომხვდა. ერთ ღამეში გადავყლაპე და მეორე დღეს დეპრესია გაქრა.

მას შემდეგ, როცა გულს კაეშანი შემოაწვება, ვიცი, რომ რამდენადაც გასაოცარი უნდა იყოს, არაფერი ისე არ მიშველის, როგორც დეპრესიული დეკადენტურობის დიდოსტატის ტექსტები.

ეს წიგნი ჩვენ – ადამიანებს გვეძღვნება, მარტოობისგან დაღლილ ელემენტარულ ნაწილაკებს, გადაშენების გზაზე მყოფ ჯიშს.